Basis

De wetenschap van het voelen is Haptonomie. De Haptonomie toepassen in de therapie wordt haptotherapie genoemd. De tastzin is een zintuig van de mens, net als zien, horen en ruiken, waardoor je kunt voelen. Het vermogen om te kunnen voelen is zeer belangrijk in de ontwikkeling van ieders leven gedurende alle levensfasen. Het is een directe vorm van contact met jezelf en de ander.Het gevoel werkt als een thermometer, waardoor je ' weet ', hoe het met je is of hoe je jezelf voelt in de relatie tot de ander of in een situatie.

Gevoelens en waarnemingen zijn er altijd, maar het bewust ervaren is afhankelijk van de aandacht die je aan jezelf schenkt / voor jezelf hebt. Haptotherapie richt zich op het bewust worden  van het voelen. Haptotherapie maakt daarbij gebruik van de aanraking door de haptotherapeut, waardoor er een uitwisseling van contact ontstaat. Het is opnieuw aandacht leren krijgen  voor eigen gewaarwordingen en gevoelens binnen jezelf om er vervolgens je eigen waarde, betekenis en richting aan te geven in je leven.

Door het (niet)verwezenlijken of het (niet)nakomen van verwachtingen en eisen die we van elkaar hebben in onze samenleving (partner, ouders, school, werk, buurt, sport) kun je op een spoor komen waarbij je geen verbinding maakt met je eigen verlangens, behoeftes en grenzen.

Je leeft dan meer vanuit de gedachte:

'zo hoort het  ' of 'zo heb ik het geleerd  'of 'het wordt  van mij verwacht   '.

De behoefte om je eigen mogelijkheden en verlangens te verwezenlijken, te delen en daarin bevestigd te worden blijft dan onderhuids. Vroeg of laat kunnen hierdoor psychische en lichamelijke klachten ontstaan.